Laatst plaatste ik een bericht op social media; “waar vind je die vrouwen in online tech?”. Ik had leuk staan stoepkrijt’en in de tuin met mijn eigen kleine (toekomstige) vrouwen-in-tech. Het bericht werd prompt vele malen geliked en gedeeld.

Wat was het geval? Zelf had ik mijn LinkedIn lijst doorzocht, maar kon slechts 1 vrouwelijke developer vinden. Dat is toch raar?

Who run the world?

Een actieve feminist ben ik nooit geweest, waarschijnlijk komt het door wat ik vanuit mijn jeugd (geboren in ’74) als mentaal plaatje bij ‘feminisme’ heb meegenomen. Toch ging ik dit jaar op internationale vrouwendag naar een evenement georganiseerd door Simone Levie, waar ook Annemarie van Gaal kwam spreken. Simone kwam op met Beyonce’s “Who run the world” en die komt eigenlijk al meteen aan. Kijk je de zaal rond en ja daar zitten dan een paar honderd uitzinnige vrouwen en 3 mannen (excl. een paar mannen van de techniek voor het evenement). Door wat Simone en Annemarie die dag delen over ‘female empowerment’ en de energie die in de zaal hangt, valt er bij mij een kwartje.

Ik heb in mijn leven nooit ergens voor ‘op de barricades’ hoeven gaan. Een keer meegedaan met de Gay Games, maar dat was ook meer wegens de sportieve uitdaging dan ‘de boodschap’. Daarvoor heb ik het hier in Nederland denk ik te makkelijk gehad. Maar ook heb ik mij als kameleon overal doorheen geslagen door onzichtbaar te blijven, zoals ook in de vrij mannelijke wereld van IT. Ik zag daar echt geen probleem in. Ergens nog steeds niet. Female empowerment… ik empowerde mezelf, was dat niet genoeg?

Behalve…

Behalve dat ik dus maar 1 vrouwelijke developer persoonlijk ken.

En dat wij twee dochters hebben. Wat voor voorbeeld wil ik voor hen stellen?

Het concept van mijn startup heeft een vrij mannelijke energie: structuur, planning, finance. In de afgelopen jaren heb ik me vaak uitgesproken over de toekomst van de Nederlandse ZZP’ers (hier, hier of hier). Het toenemende leger aan vrijheidswerkers die volgens de statistieken van het CBS gemiddeld gezien veel minder dan modaal verdienen. (Iemand in mijn mastermind-groep zei dat je een uurtarief van €80 tot €90 moet vragen om modaal te kunnen verdienen, dan weet je even waar je staat…). En vrouwen… die verdienen nóg veel minder, daar ligt het gemiddelde tussen de 24.000 en 26.000. Dat is echt niet veel… En hoe moet je daarvan in hemelsnaam je pensioen, arbeidsongeschiktheid of andere sociale voorzieningen van kunnen betalen…?

Door Simone en Annemarie realiseerde ik me dat er een vloedgolf aan vrouwelijke ondernemers gaande is. Niet alleen in Nederland, overal. Ik kom ze misschien nog niet tegen in de rol van badass backend developer, maar die ‘female empowerment’ is geen gimmick. Vrouwen die niet langer de rol van de ‘tweede verdiener’ in het huishouden (willen) spelen maar hun eigen ‘broek’ (of rok of whatever) willen kunnen ophouden. Of happy singles met een (droom van een) vet inkomen. Instagram loopt er van over!

Het kwartje

Dus enerzijds een influx van vrouwelijke ondernemers, anderzijds nog een gapend gat in het gemiddelde inkomen, dat überhaupt al wat aan de lage kant was. Insert het kwartje: daar gaat mijn online applicatie aan bijdragen. Jezelf sturen om te doen wat nodig is om dromen te realiseren en meer te verdienen.Ik wil dit gaan maken voor dat groeiende leger van vrouwelijke ondernemers (er gaat heus geen slot op voor mannen) – maar dit voelde ik in mijn hart, noem het maar ‘purpose’.  Iets maken voor vrouwen, mét vrouwen. Ja, hierop ging ik keihard aan… en ik was niet te enige… (wordt vervolgd)

Dank je wel voor het lezen, je bent geweldig. Dat weet je toch?!